در و پنجره UPVC

تعریف فنی

UPVC نوعی پلیمر PVC بدون نرم‌کننده (پلاستیسایزر) است که با پایداری ابعادی بالا، مقاومت شیمیایی و عدم واکنش به اشعه UV، آن را برای ساخت پروفیل در و پنجره مناسب می‌کند. برخلاف آلومینیوم، خودِ ماده پروفیل عایق حرارتی است و نیازی به جداکننده ترمال ندارد؛ عملکرد عایق از طریق محفظه‌های داخلی پروفیل (Chambers) و پرشدن با هوای ساکن تأمین می‌شود.

________________________________________

ساختار پروفیل

۱. محفظه‌بندی (Multi-Chamber Design)

پروفیل UPVC از ۳ تا ۶ محفظه داخلی تشکیل شده است. افزایش تعداد محفظه‌ها، مسیر انتقال حرارت را طولانی‌تر و ضریب U_fرا کاهش می‌دهد.

به دلیل مدول الاستیسیته پایین UPVC نسبت به آلومینیوم، در تمامی لنگه‌ها و قاب‌های با دهانه بزرگ، پروفیل گالوانیزه با ضخامت ۱.۵ تا ۲ میلی‌متر داخل محفظه اصلی تعبیه می‌شود. حذف این تقویت باعث تاب خوردن (Warping) لنگه در طول زمان می‌شود.

________________________________________

انواع سیستم بازشو

تیلت‌اند‌ترن (Tilt & Turn)

رایج‌ترین نوع بازشو در UPVC؛ لنگه هم به‌صورت لولایی باز می‌شود و هم می‌تواند از بالا کج شود (تهویه ایمن بدون باز شدن کامل). یراق مورتیزی (Multi-point Locking) با ۳ تا ۷ نقطه قفل.

کشویی UPVC (Sliding)

به دلیل استحکام کمتر پروفیل، برای دهانه‌های بزرگ معمولاً با تقویت فولادی سنگین‌تر یا در قالب سیستم‌های هیبریدی (UPVC-آلومینیوم) اجرا می‌شود. حداکثر دهانه توصیه‌شده معمولاً کمتر از سیستم‌های آلومینیومی لیفت‌اسلاید است.

فیکس (Fixed Light)

بدون بازشو، صرفاً برای عبور نور؛ عمق پروفیل کمتر و هزینه پایین‌تر.

مزایا

عایق حرارتی ذاتی بدون نیاز به قطعه جداکننده

هزینه اجرا معمولاً پایین‌تر از آلومینیوم ترمال‌بریک در دهانه‌های متوسط

عدم خوردگی و نیاز پایین به نگهداری در برابر رطوبت و نمک

عایق صوتی مطلوب به دلیل جرم و ساختار محفظه‌ای پروفیل

تنوع رنگ با روکش‌های لمینیت (فویل) تقلیدی از چوب یا رنگ‌های ساده